Ze stopte met marketing, volgde een opleiding tot fotograaf en maakte uiteindelijk van het eiland haar thuis, aangetrokken door de natuur, een intens leven en een land waar eenzaamheid anders werkt.
De Nederlandse Simone de Greef verliet Nederland niet volgens een uitgekiend plan. Ze vertrok toen haar leven haar leeg begon te voelen. Ze werkte in marketing en reisde veel, maar die nomadische routine gaf haar een aanhoudend gevoel van uitputting. “Ik werkte in marketing en reisde veel, maar ik voelde me leeg omdat ik alleen maar hotels, klanten en luchthavens zag”, legt ze uit in een interview gepubliceerd in De Telegraaf.
Die verveling was de aanleiding voor verandering. Ze gaf haar carrière in de marketing op, volgde een opleiding tot fotograaf en begon begeleide reizen te organiseren naar plaatsen waar ze haar nieuwe passie kon uitoefenen, waaronder IJsland. Wat aanvankelijk slechts een professioneel project was, werd na verloop van tijd een definitieve verhuizing.
De indrukwekkende IJslandse natuur speelde een grote rol in de beslissing van Greef. “Het heeft me hier gehouden. Ik kijk uit het raam en zie een berg, een vulkaan… Het is ongelooflijk mooi“, vat ze samen.
Simone woont al dertien jaar in IJsland en heeft van deze extreme omgeving haar manier van leven gemaakt.
Haar dagelijkse routine bestaat uit het rondreizen door het land als reisleidster, het vertellen van verhalen, het organiseren van routes en het bijna altijd slapen in verschillende hotels. ”Mijn dagelijkse leven bestaat uit het begeleiden van reizen door IJsland. Ik vertel verhalen, organiseer alles en slaap meestal in hotels.“ Zelf omschrijft ze dat werk met een uitdrukking die het minder plechtig maakt: ”Ik noem het vaak ‘buiten spelen’, omdat elk avontuur anders is: het weer, de plaatsen en de mensen zorgen altijd voor een nieuw gevoel van verwondering.”
Hoewel ze een groot deel van haar tijd onderweg is, heeft ze een vaste uitvalsbasis. Ze heeft een appartement in Reykjavik, is bezig met de renovatie van een huis en heeft ook een zomerhuis op ongeveer twee uur rijden van de hoofdstad. Ze heeft lange tijd alleen gewoond, maar associeert die periode niet met eenzaamheid. “Ik ben lange tijd alleen geweest, maar ik heb me nooit eenzaam gevoeld. IJsland is klein; iedereen kent elkaar en gemeenschappelijke vrienden zijn nooit ver weg.”
Na verloop van tijd is ook haar persoonlijke leven daar tot rust gekomen.
Ze is getrouwd met een IJslander die ze op een muziekfestival heeft ontmoet. Hij bouwt elektrische gitaren. Samen brengen ze lange periodes door in hun zomerhuis, aan een afgelegen fjord, of reizen ze door steeds verder afgelegen delen van het land. “Naarmate de jaren verstrijken, wordt dat moeilijker en vooral steeds afgelegen”, geeft ze toe.
Niet alles is idyllisch. Simone geeft toe dat ze bepaalde aspecten van Nederland mist, vooral in het dagelijks leven. “Het eten in IJsland is heel anders. Het is duur en er is minder variatie, vooral wat vis en lamsvlees betreft.” Daarom reist ze minstens twee keer per jaar naar haar geboorteland, waar ze geniet van de diversiteit aan winkels, restaurants en het leven op straat.
Wonen in IJsland betekent ook leven met vulkanische activiteit. Simone neemt dat zonder drama voor lief. “Je kunt niet in IJsland wonen als je bang bent dat er een vulkaan uitbarst.” Het land telt ongeveer dertig actieve vulkanen en behoort tot de meest actieve gebieden ter wereld, ook al zijn ze niet constant in uitbarsting.
Sommige ervaringen zijn zelfs bijna onwaarschijnlijk. “Een van de meest bijzondere was het vieren van mijn 49e verjaardag naast een vulkaan, met champagne, worstjes en suikerspin.” Ze waren zo dichtbij dat de hitte haar wenkbrauwen verschroeide. In IJsland hoort zelfs dat bij het landschap.
