De vriezer lijkt een veilige plek om vlees in te bewaren, maar zelfs daar gelden bepaalde grenzen. Als die worden overschreden, kan het product er normaal uitzien, maar toch aan kwaliteit inboeten en mogelijk niet meer veilig zijn om te consumeren. Veel mensen realiseren zich niet hoe kort bepaalde soorten vlees kunnen worden bewaard, en dat kan tot gezondheidsproblemen leiden.
Invriezen wordt al jaren beschouwd als een van de meest effectieve manieren om de houdbaarheid van voedsel te verlengen. Lage temperaturen vertragen biologische processen, maar elimineren ze niet. Na verloop van tijd verandert de structuur van vlees, evenals de smaak en voedingswaarde, daarom is het belangrijk om te weten hoe lang je vlees mag bewaren.
Elke vleessoort heeft zijn eigen limiet. De tijd in de vriezer is niet voor alle soorten hetzelfde
Rundvlees en kalfsvlees behoren tot de vleessoorten die het langst kunnen worden bewaard, maar zelfs deze hebben hun grenzen. Thuis blijven ze ongeveer acht tot twaalf maanden van goede kwaliteit, afhankelijk van de vorm en het vetgehalte. Grote stukken, zoals steaks of braadstukken, zijn beter bestand tegen invriezen dan fijngesneden vlees. Na verloop van tijd verliezen ze echter hun sappigheid en aroma. Varkensvlees is gevoeliger voor langdurige invriezing. Het kan het beste binnen drie tot zes maanden worden geconsumeerd, omdat het vet dat het bevat sneller ranzig wordt. Dit geldt met name voor spek en nek. Na langdurige bewaring verslechteren de smaak en textuur aanzienlijk.
Gehakt bederft het snelst. Zelfs een vriezer biedt hier niet veel uitstel.
Gehakt moet zo kort mogelijk in de vriezer worden bewaard, meestal niet langer dan twee tot vier maanden. Door het grote contactoppervlak met de lucht verliest het sneller zijn kwaliteit en is het gevoeliger voor ongunstige veranderingen. Een luchtdichte verpakking vertraagt deze veranderingen slechts gedeeltelijk. Hetzelfde geldt voor orgaanvlees en vleeswaren, die ook slecht tegen langdurige invriezing kunnen en het beste binnen enkele maanden kunnen worden geconsumeerd. Het overschrijden van deze termijnen betekent niet altijd een onmiddellijk gevaar voor de gezondheid, maar na verloop van tijd neemt het risico op verslechtering van de kwaliteit en veiligheid van het product toe.
Gevogelte en vis vereisen speciale aandacht. Hier is het gemakkelijk om een fout te maken
Gevogelte, vooral in stukken, kan het beste maximaal drie tot negen maanden worden bewaard, afhankelijk van het vetgehalte en de wijze van bewaring. Een hele kip is langer houdbaar dan in porties gesneden kippenbouten of -vleugels. De onverzadigde vetten in gevogelte oxideren sneller, wat van invloed is op de smaak en geur. Vis is nog kwetsbaarder. Zoetwatervis kan het beste binnen drie tot vier maanden worden geconsumeerd, en vette zeevis zelfs nog sneller. Na langere opslag kan het een onaangename geur krijgen, ook al ziet het er nog goed uit.
Temperatuur en verpakking zijn bepalend voor de veiligheid. Eén fout kan de houdbaarheid met de helft verkorten
Een constante temperatuur van minimaal min 18 graden Celsius is essentieel voor het veilig invriezen van vlees. Temperatuurschommelingen, het vaak openen van de vriezer of het opnieuw invriezen van een ontdooid product verminderen de kwaliteit aanzienlijk. Onder dergelijke omstandigheden kunnen zelfs producten die kort worden bewaard, problematisch worden. Even belangrijk is een luchtdichte verpakking. Lucht bevordert uitdroging en zogenaamde vriesbrand van vlees. Diepvriesbakjes of vacuümzakken helpen de structuur en smaak van vlees langer te behouden. Zonder deze verpakking wordt de houdbaarheid aanzienlijk verkort.
