Het doel van de boring was om de rotsbodem te bereiken die onder het ijs verborgen ligt. De gewonnen kernmonsters zijn gevormd lang voordat de mens het continent bereikte
Dankzij een ongekende wetenschappelijke boring in Antarctica heeft het Verenigd Koninkrijk de rotsbodem onder het ijs bereikt en een continu klimaatarchief van 1,2 miljoen jaar teruggevonden. De doorbraak wordt beschreven in een studie gepubliceerd in Polar Journal in het kader van het project Beyond EPICA – Oldest Ice, dat zich richt op het reconstrueren van de klimaatevolutie van de aarde.
Het onderzoek werd geleid door de British Antarctic Survey, in samenwerking met Europese wetenschappelijke instituten, na een boring van 2,8 kilometer diep te hebben uitgevoerd. De gewonnen ijskern bevat lagen die lang voor de aanwezigheid van de mens zijn gevormd en die belangrijke atmosferische informatie bevatten in de vorm van luchtbellen en intacte chemische sporen.
Het werk vond plaats in Little Dome C, een gebied in Oost-Antarctica op ongeveer 50 kilometer van het Concordia-station. Gedurende meerdere jaren werkten de onderzoekers onder extreme omstandigheden, met gemiddelde temperaturen van bijna -35 °C, waarbij ze de nodige precisie aan de dag legden om het materiaal dat essentieel is voor de klimaatwetenschap niet te beschadigen.
Een uniek archief van het aardse klimaat
De analyse richtte zich met name op de onderste 190 meter van de kern, die overeenkomt met het oudste ijs. Een team van ongeveer 30 mensen smolt elk segment heel langzaam door middel van continue stroomanalyse, een techniek waarmee tegelijkertijd isotopen, deeltjes en chemische verbindingen kunnen worden gemeten.
De verkregen gegevens bevestigen dat dit het oudste continue ijsarchief is dat ooit is teruggevonden. Liz Thomas, hoofd van het team van de British Antarctic Survey, verklaarde: “Dit is een historisch moment, omdat we nu beschikken over een gedetailleerd overzicht van het klimaat op aarde dat meer dan 1,2 miljoen jaar teruggaat.”
Sleutels tot het begrijpen van klimaatverandering
Het nieuwe archief maakt het mogelijk om te analyseren wanneer de ijstijden overgingen van intervallen van 41.000 jaar naar intervallen van 100.000 jaar, een cruciale verandering in de klimaatdynamiek van de planeet. Het beschikken over directe gegevens van vóór dat moment verbetert de betrouwbaarheid van de huidige modellen over de reactie van het klimaat.
Tot nu toe waren wetenschappers voor het bestuderen van het klimaat in het verre verleden grotendeels afhankelijk van mariene sedimenten. Antarctische ijskernen bieden echter een doorslaggevend voordeel omdat ze directe monsters van de atmosfeer bevatten, wat hun waarde als referentie voor het beoordelen van de huidige impact van broeikasgassen versterkt.
